خداوند قرآن را كه نيكوترين سخن است نازل كرد ، كتابى كه آياتش باهم مشابهت دارد و دوتا دوتا است كه از تلاوت آن لرزه بر اندام خداترسان مىافتد ، سپس آرامش مىيابند و به ذكر خدا مىپردازند . در اين آيه ، قرآن به عنوان زيباترين سخنى معرفى شده كه خاصيت عجيبى دارد بگونه‌اى كه در دلهاى مؤمنان نفوذ مىكند و آنها را دچار هيجان و احساسات مىسازد و سپس به آنان آرامش و اطمينان مىبخشد . 2 - كريم اين صفت كه بيانگر كرامت و قداست قرآن است تنها يك بار در قرآن به خود قرآن اطلاق شده است : إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » همانا كه آن قرآن كريم است در كتابى نهان ( لوح محفوظ ) كه جز دست پاكان به آن نرسد فرستاده شده از جانب پروردگار عالميان . 3 - مجيد مجد به معناى عظمت و كرامت فراگير و گسترده است و مجيد هم صفت خداست كه داراى فضل و كرم بىپايان است و هم صفت قرآن است كه معانى و معارف فراوانى را دربرگرفته است . اين صفت چهار بار در آيات قرآنى آمده ، يك بار به عنوان صفتى براى خدا و يك‌بار به عنوان صفتى براى عرش خدا و دوبار هم به عنوان صفتى براى كلام خدا

--> ( 1 ) - سوره واقعه ، آيات 77 تا 80 .